Ojcami współczesnej Europy określa się ludzi, bez których Unia Europejska po prostu by nie istniała. Mieli oni bowiem największy wpływ na powstanie tej wspólnoty. Konrad Adenauer był pierwszym kanclerzem demokratycznych Niemiec, zwolennikiem zjednoczenia Europy opartego na tradycjach i wartościach chrześcijańskich. Doprowadził on do odbudowy gospodarczej Niemiec oraz ich integracji z Europą Zachodnią. Integracja ta zaczęła się od przyjęcia planu Marshalla oraz członkostwo w Pakcie Północno-Atlantyckim. Kolejnym ważnym dla Unii człowiekiem był brytyjski premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill (1874-1965). Znany mówca, strateg, polityk, pisarz i historyk oraz minister obrony, Przewodniczący Izby Gmin, a także (o czym nie jest wcale głośno) laureat literackiej Nagrody Nobla. Był on jednym z pierwszych polityków popierających ideę zjednoczenia Europy – pomysłodawca utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy oraz autor terminu żelazna kurtyna, określającego linię podziału Europy na blok wschodni i zachodni. Terminu tego użył raz pierwszy podczas przemówienia w Fulton 5 marca 1946 r. Alcide De Gasperi to kolejny ważny dla UE człowiek – włoski premier i polityk, współtwórca Rady Europy i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, propagujący ideę współpracy gospodarczej poprzez zacieśnianie współpracy obronnej. Z kolei niemiecki polityk Walter Hallstein, profesor prawa na uniwersytetach w Rostocku i Frankfurcie nad Menem Sekretarz Stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych był pierwszym przewodniczącym Komisji Europejskiej w latach 1958-1967. Stworzył doktrynę Hallsteina, zainicjował Wspólnotę Europejską i struktury unijne. Jeden z twórców wizerunku i głównych nurtów politycznych współczesnej Unii Europejskiej. Jean Monnet był francuskim politykiem, dyplomatą i ekonomistą, architektem wspólnot europejskich oraz współtwórcą Planu Schumana, a za swoje zasługi otrzymał tytuł Obywatela Europy. Robert Schuman – jedna z najważniejszych postaci współczesnej Europy – francuski premier i minister spraw zagranicznych, inicjator pojednania pomiędzy Francją a Niemcami poprzez połączenie obu państw silnymi więzami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi. W latach 1958-1960 był przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. To właśnie jego plan był pierwszym w pełni zrealizowanym projektem zjednoczenia Europy. Paul-Henri Spaak, belgijski premier i minister spraw zagranicznych, w latach 1952-1953 przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a także sekretarz generalny NATO. Z kolei Altiero Spinelli – włoski polityk, promotor federalizmu europejskiego, członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za politykę przemysłową, współzałożyciel Klubu Krokodyla.

Jak wiadomo coraz większa liczba krajów członkowskich przyjmuje europejską walutę Euro. Coraz więcej także mówi się o tej walucie w naszym kraju. Czy i kiedy zostanie ona wprowadzona? Na pierwsze pytanie odpowiedź brzmi: tak. Albowiem w momencie kiedy zdecydowaliśmy się na przystąpienie do Wspólnoty zdecydowaliśmy się jednocześnie na przyjęcie europejskiej waluty. Pozostaje więc pytanie kiedy to nastąpi. Według pierwotnych planów Ministerstwa Finansów naszego kraju, Polska miała być gotowa do wejścia do strefy euro w 2009 roku. Jak jednak widać, nic z tego nie wyszło. W związku z tym owe wydarzenie przełożono do (co najmniej) 2014 roku. Dlaczego? Przyjmując za obowiązujący zaktualizowany program przyjęcia waluty Polska nie spełniła wyznaczonych kryteriów. Zgodnie z decyzją Eurostatu o klasyfikowaniu środków przekazywanych do OFE poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych deficyt w 2008 roku przekroczył 3%. By przyjąć euro musimy owy deficyt stanowczo obniżyć. Jednak warto zauważyć, iż na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 września 2007 roku w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych również w Polsce można używać euro do rozliczeń, w których jedną stroną jest konsument i odbiorca usług. Mówiąc prościej, w sklepie, czy u mechanika samochodowego śmiało możemy zapłacić euro. Po wygranych wyborach parlamentarnych w 2007, Platforma Obywatelska zapowiadała, że Polska będzie starać się jak najszybciej spełnić kryteria spójności, aby wejść do strefy euro już w roku 2012 lub 2013. Jednakże, w późniejszych wypowiedziach premier Donald Tusk zapowiedział, że Polska wejdzie do strefy euro już w 2011 roku. Czy tak się stanie, nie wiadomo. Znając naszych rządzących „coś” co utrudni przyjęcie euro może się wydarzyć niespodziewanie. Zanim padła oficjalna deklaracja premier zapowiedział, że nie odbędzie się referendum w sprawie wejścia Polski do strefy euro, gdyż jego rolę spełniło referendum przeprowadzone w sprawie wejścia Polski do UE. Co ciekawe Polska w trakcie procesu przygotowawczego do integracji określiła, iż termin przyjęcia wspólnej waluty nie został jeszcze skonkretyzowany. Teoretycznie więc Polska ma wolną rękę w tej sprawie, choć jak wiemy Wspólnota wywiera na nas presję. W lutym 2009 NBP opublikował raport, w którym zaproponował opóźnienie przyjęcia euro ze względu na wahania kursu złotego podczas trwającego „kryzysu finansowego”. Rząd jednak nie zmienił harmonogramu wstąpienia do strefy euro. Warto w tym momencie wspomnieć o opozycji, albowiem planom wprowadzenia euro bez zmiany Konstytucji sprzeciwia się Prawo i Sprawiedliwość.