Niemcy, państwo określane również mianem Republiki Federalnej Niemiec, RFN. To państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin, językiem oficjalnym jest język niemiecki. Jeśli chodzi o geografię, Niemcy leżą między Morzem Północnym i Morzem Bałtyckim na północy a Alpami na południu, rzeką Ren na zachodzie a Odrą (naturalna granica z Polską) na wschodzie. Państwo to graniczy na północy z Danią, na wschodzie z Polską, na południowym wschodzie z Czechami, na południu z Austrią i Szwajcarią, a na zachodzie z Francją, Luksemburgiem, Belgią i Holandią. Warto przyjrzeć się ustrojowi tegoż kraju, Niemcy albowiem są federacją złożoną z 16 krajów związkowych (które określa się mianem landów). Stolicą federalną jest Berlin. To tam znajduje się siedziba rządu federalnego, czyli Bundesregierung, jednak część ministerstw rezyduje w Bonn (dawnej stolicy Niemiec). Część centralnych urzędów mieści się w innych miastach, takich jak Karlsruhe i Norymberga. System polityczny Niemiec jest zorganizowany w oparciu o konstytucję, którą jest Ustawa Zasadnicza Niemiec (określana mianem Grundgesetz) według zasady podziału władz. Głową państwa jest prezydent federalny, wybierany przez Zgromadzenie Narodowe, złożonego z Bundestagu i przedstawicieli krajów związkowych, w liczbie równej liczbie członków Bundestagu, na pięcioletnią kadencję. Jest możliwość jednokrotnego powtórzenia kadencji (system prezydencki jest więc bardzo podobny do tego obowiązującego w naszym kraju). Prezydent ma czysto reprezentacyjne znaczenie – jest symbolem państwa, nie ma prawa wetowania ustaw (może je jedynie odesłać do Trybunału), posiada prawo mianowania ambasadorów i konsulów oraz wysuwania kandydatury kanclerza. Władzą ustawodawczą jest Bundestag wraz z drugą izbą Radą Federalną Niemiec, określaną mianem Bundesrat. Skład Bundestagu wybierany jest co cztery lata w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich, tajnych i proporcjonalnych. Ustawowa liczba posłów w Bundestagu liczy 598, ale wskutek skomplikowanego systemu wyborczego ta liczba może zwiększać się o tzw. mandaty nadwyżkowe. Posłowie grupują się we frakcjach, do tworzenia których potrzebne jest 5% ogólnej liczby posłów. Aktualnie w Bundestagu funkcjonują frakcje SPD, CDU/CSU, Związek 90/Zieloni, FDP, Die Linkspartei.

Euro to europejska waluta wprowadzona w miejsce walut krajowych, prawny środek płatniczy w szesnastu państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej. Owa strefa obejmuje ponad 322,5 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze. Strefa euro, określana również mianem Euroland czy też Euroobszar jest tworzącą unię walutową wspólną przestrzenią unijnych państw, które wprowadziły euro jako swoją walutę. Pierwsze plany utworzenia Unii Walutowej pojawiły się już w latach 60. XX wieku, jednakże dopiero w latach 70. opracowano plan wprowadzenia wspólnej waluty. W roku 1979 zaś powstał Europejski System Walutowy, a 7 lat później ECU zostało trzecią walutą na świecie, w której emitowano obligacje międzynarodowe. Powodów powstania euro jako jednolitej waluty Unii Europejskiej należy szukać w historii Unii Europejskiej oraz w historii światowej gospodarki. Warto odnotować, iż w 1968 roku nastąpiła realna integracja gospodarcza w postaci unii celnej, z drugiej jednak strony upadek systemu kursu walutowego doprowadził do mocno zmieniających się kursów walut, który w opinii polityków osłabiał handel. W 1970 roku po raz pierwszy została sformułowana idea europejskiej unii walutowej. Pojawiła się ona w planie luksemburskiego premiera Pierre Wernera, który opracował go wraz z ekspertami Unii Gospodarczej i Walutowej. Idea ta dotyczyła jednolitej waluty. Projekt ten niestety zakończył się niepowodzeniem z powodu upadku systemu z Bretton Woods. Jednak to nie koniec. Ostateczna decyzja o utworzeniu wspólnej waluty Unii Europejskiej zapadła w ramach traktatu z Maastricht, który powoływał do życia Unię Gospodarczą oraz Walutową. Jednakże dopiero w grudniu roku 1995 w Madrycie wspólnej walucie nadano nazwę euro. W tamtym czasie ustanowiono też system TARGET. To system automatycznych przeliczeń walut narodowych na euro. Wraz z początkiem 1999 roku nastąpiła inauguracja euro w transakcjach bezgotówkowych w 11 krajach (wykluczając Grecję), a od roku 2002 wprowadzono tę walutę w formie gotówkowej w dwunastu państwach UE (ze swojej waluty nie zrezygnowała Wielka Brytania, Szwecja oraz Dania). 1 lipca 2002 ostatecznie wycofano z obiegu waluty narodowe dwunastu państw, które przystąpiły do strefy euro. Rozszerzenie tejże strefy nastąpiło dotychczas trzykrotnie: z początkiem roku 2007 przez euro został zastąpiony tolar słoweński, w 2008 roku funt cypryjski i lira maltańska, a 1 stycznia 2009 korona słowacka.

Belgia, określana także nazwami Królestwo Belgii, Belgique, België, Royaume de Belgique, Koninkrijk België. Kraj, który do Unii Europejskiej przystąpił w 25 marca 1957. Powiedzmy nieco o tym z kim Belgia graniczy: z Holandią, na wschodzie z Niemcami, na południowym-wschodzie z Luksemburgiem, na zachodzie z Francją. obszar na jakim znajduje się Belgia wynosi 30,5 tys. km2, natomiast liczba mieszkańców 10,36 mln. Średnia gęstość zaludnienia to 334 osób/km2. Stolicą i jednym z największych miast jest oczywiście Bruksela. Będąc tutaj warto także odwiedzić miasta takie jak Antwerpia, Gandawa, Charleroi, Ličge, Brugia, Namur. Językiem urzędowym jest francuski (dialekt waloński) i flamandzki (dialekt języka niderlandzkiego). Z kolei przyglądając się przekrojowi etnicznemu możemy wymienić Flamandów, zamieszkujących głównie północną część kraju (Antwerpię, Flandrię Zachodnią i Wschodnią, Limburgię i północą Brabancję), Walonów, Włochów, Marokańczyków, Francuzów, Holendrów, Niemców, czy też Turków. Głównymi religiami są katolicyzm, muzułmanizm, protestantyzm. Walutą kraju jest Euro. Powierzchnia tego kraju to przede wszystkim niziny, u wybrzeży liczne poldery miejscami położone p.p.m. (do 2 m). Północną części kraju zajmuje równinna, zabagniona Flandria (tzw. Belgia Niska), oddzielona od wybrzeża wydmami o wysokości do 20 m. Natomiast na wschodzie i południu tereny wyżynne, wysoczyzna Brabancji, do 100-200 m n.p.m. (Belgia Średnia), na zachodzie wzgórza Hainaut zbudowane z utworów gliniastych oraz na południowym-wschodzie górzyste Ardeny (Belgia Wysoka). Warto także zauważyć, iż na wschodzie, przy granicy z Niemcami leży masyw Hautes Fagnes z najwyższym szczytem kraju: Botrange 694 m n.p.m. W Ardenach rozwinięta rzeźba krasowa. Wybrzeże płaskie, wyrównane z szerokimi, piaszczystymi plażami. W kwestii klimatu tutaj panującego warto powiedzieć, iz jest on umiarkowanie ciepły, morski, z dużym zachmurzeniem i częstymi opadami oraz mgłami. Temperatury tu panujące to, w styczniu od 0° na północy do 3°C na południu oraz 16-19°C w lipcu. Średnie opady deszczu to od 700 do 1000 mm. Należy również powiedzieć krótko o największych rzekach tegoż państwa. Są nimi kalda, Moza, Sambra, Leie, Dender, Senne, Rupel, Ourthe, Ambléve. W kwestii flory i fauny warto powiedzieć, iż naturalną szatę roślinną kraju stanowią na pn. wrzosowiska (Kampen) i torfowiska (Flandria), miejscami, gł. w Ardenach i dolinach rzek, lasy dębowo-brzozowe, bukowe, wierzbowe, olchowe i grabowe stanowiące 21% powierzchni. W masywie Hautes Fagnes, na bagnach i torfowiskach żyją m.in.: dziki, jelenie, żbiki oraz dzięcioły i sowy.

Austria, określana także nazwami Österreich, Republika Austrii, Republik Österreich, państwo w Europie Środkowej, które do Unii Europejskiej przystąpiło 1 stycznia 1995 roku. Nie posiada ono dostępu do morza. Jeśli zaś chodzi o państwa graniczne: na północy graniczy z Niemcami oraz Czechami, na wschodzie zaś ze Słowacją oraz Węgrami, na południu ze Słowenią i Włochami, a na zachodzie ze Szwajcarią i Lichtenstainem. Powierzchnia tego kraju wynosi 83,9 tys. km2, a liczba mieszkańców 8,2 mln mieszkańców (wg szacunków z roku 2005). Średnia gęstość zaludnienia to 99 osób/km2, najwięcej spośród ludności zamieszkuje w stolicy kraju Wiedniu oraz Dolnej Austrii, najmniej zaś w Tyrolu. Największymi miastami tegoż kraju są Linz, Graz, Salzburg, Innsbruck, Klagenfurt. We wszystkich miastach mieszka 66% ludności, z czego około 21% w samej stolicy. Warto zwrócić uwagę na podział administracyjny: 9 krajów związkowych. Językiem urzędowym jest niemiecki, natomiast w niektórych regionach dodatkowo używa się słoweńskiego i chorwackiego. Skład etniczny stanowią Austriacy ale również Turcy, Chorwaci, Niemcy, Węgrzy, Słoweńcy oraz Czesi. Dominującym wyznaniem jest katolicyzm ale również luteranizm, muzułmanizm oraz judaizm. Jednostką monetarną jest oczywiście euro. Warto zauważyć bardzo wysoki poziom wykształcenia Austriaków. Średnia długość życia w tym kraju dla mężczyzn wynosi 76 lat a dla kobiet 82 lata. Jeśli zaś chodzi o warunki naturalne, 65% powierzchni kraju zajmują Alpy (ich wschodnia część), 10% Masyw Czeski z licznymi kotlinami śródgórskimi (największa Klagenfurcka). Najwyższy szczyt to Grossglockner 3797 m n.p.m. (Wysokie Taury).

Klimat tam panujący jest umiarkowany, silnie zróżnicowany ze względu na wysokość n.p.m. W górach występują liczne lodowce (największy Pasterze o długości 10,2 km), wysokie opady (do 2000 mm), częste burze i feny. Na nizinach natomiast suma roczna opadów wynosi 500-900 mm. Jeśli zaś chodzi o średnią temperaturę powietrza i średnią sumę opadów – w stolicy kraju wynoszą: w styczniu -2°C i 38 mm, w lipcu 20°C i 76 mm. Głównymi rzekami są Dunaj, Inn, Aniza, Drawa. Odnajdziemy tam także liczne jeziora: największe Bodeńskie (na granicy ze Szwajcarią i Niemcami), Nezyderskie (na granicy z Węgrami) czy też Atter. Wspomnijmy troszkę o roślinności: głównie występują lasy iglaste i bukowo-jodłowe pokrywające 40% powierzchni (jeden z najwyższych wskaźników w Europie). Na nizinach naturalna roślinność została zastąpiona przez różnorodne uprawy. Jeśli natomiast chodzi o występujące tam zwierzęta: w Alpach zamieszkują m.in.: kozice, orły, sokoły, sowy. A sama fauna i flora chroniona jest w licznych rezerwatach i parkach narodowych, największym z nich jest Karwendel (pow. 72 tys. ha).

Wielu ludzi zastanawiało się czy integracja, nasze wstąpienie do Unii przyniesie nam więcej wymiernych korzyści niżeli strat. Bano się, iż stracimy naszą narodową suwerenność. Jak wiadomo Polacy bardzo nie lubią być zależnym od kogoś, wynika to bezpośrednio z historii, zaborów, lat okupacji i obu wojen światowych. Cóż, być może mielibyśmy powody do obaw gdybyśmy byli krajem o wiele bardziej liczącym się na arenie międzynarodowej. Owszem, jesteśmy całkiem dużym państwem na mapie Europy, jednak nijak ma się to do naszego wpływu na losy kontynentu czy świata. Z czego to wynika? Po części z naszej historii, lat w których nic w naszym kraju się nie działo, a jeśli działo to źle. Później nastał czas komunizmu, czyli politycznego i gospodarczego marazmu, z którego dopiero teraz się budzimy. Niestety, jest już dosyć późno i pod względem chociażby rozwoju jesteśmy z dala od naszych sąsiadów. Wróćmy jednak do sedna sprawy – jakie korzyści wynikają z integracji europejskiej. Sprawa nie jest łatwa do omówienia, ale już wymieniliśmy pośrednio jeden z czynników i pozytywnych aspektów integracji. Chodzi tutaj o rozwój. Unia Europejska zrzesza naprawdę wiele krajów, które są od nas o wiele bardziej rozwinięte. Dzięki integracji możemy podpatrywać wiele rozwiązań, które w tych krajach już się sprawdziły. Jeśli chodzi o rozwój – warto także zauważyć aspekt finansowy integracji i bycia członkiem takiej organizacji jak Unia Europejska. Polska płaci za owe członkostwo, ale także ma szansę korzystania ze środków wspólnoty. Sprawia to, iż możemy inwestować pieniądze w infrastrukturę i rozwój naszego kraju. Ponadto sami obywatel, jak choćby rolnicy, mogą ubiegać się o dotacje z budżetu Unii. Sprawia to, iż pojedyncza jednostka może otrzymać szansę na rozkręcenie własnego biznesu, który oddziałuje na całą gospodarkę w skali makro. Inną zaletą integracji jest sam fakt otwarcia granic. Polacy jako członek wielkiej wspólnoty może swobodnie przekraczać granice innych krajów członkowskich. Wystarczy jedynie dowód osobisty. Jakie korzyści owe przekraczanie granic przynosi? Przede wszystkim możliwość zatrudnienia się na stałe na obczyźnie. Poszukiwanie tam pracy, życie – teraz nie jest już problemem przeprowadzanie się całych rodzin do innego kraju (oczywiście w obrębie wspólnoty). Innym pozytywnym aspektem integracji europejskiej jest wspólna waluta – Euro. Dzięki niej w prosty sposób możemy płacić za usługi i produkty w kraju należącym do Unii Europejskiej. Jak więc widać zalet integracji jest całkiem sporo, w związku z tym może dziwić dlaczego tak wiele osób w Polsce było jej przeciwnym. Aczkolwiek należy wyraźnie zaznaczyć, iż istnieje również szereg wad, ale to raczej materiał na kolejny artykuł i rozważania. Choć chciałbym wspomnieć, iż bilansowanie zysków i strat nie zawsze jest dobrym wyjściem, choć przez wielu stosowanym. Czasem warto spojrzeć na całość z dystansem i dopiero wtedy określać czy coś jest dla nas korzystne czy też nie. Choć w przypadku integracji europejskiej nie mieliśmy większego wyboru (mimo przeprowadzonego referendum).