Niemcy, państwo określane również mianem Republiki Federalnej Niemiec, RFN. To państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin, językiem oficjalnym jest język niemiecki. Jeśli chodzi o geografię, Niemcy leżą między Morzem Północnym i Morzem Bałtyckim na północy a Alpami na południu, rzeką Ren na zachodzie a Odrą (naturalna granica z Polską) na wschodzie. Państwo to graniczy na północy z Danią, na wschodzie z Polską, na południowym wschodzie z Czechami, na południu z Austrią i Szwajcarią, a na zachodzie z Francją, Luksemburgiem, Belgią i Holandią. Warto przyjrzeć się ustrojowi tegoż kraju, Niemcy albowiem są federacją złożoną z 16 krajów związkowych (które określa się mianem landów). Stolicą federalną jest Berlin. To tam znajduje się siedziba rządu federalnego, czyli Bundesregierung, jednak część ministerstw rezyduje w Bonn (dawnej stolicy Niemiec). Część centralnych urzędów mieści się w innych miastach, takich jak Karlsruhe i Norymberga. System polityczny Niemiec jest zorganizowany w oparciu o konstytucję, którą jest Ustawa Zasadnicza Niemiec (określana mianem Grundgesetz) według zasady podziału władz. Głową państwa jest prezydent federalny, wybierany przez Zgromadzenie Narodowe, złożonego z Bundestagu i przedstawicieli krajów związkowych, w liczbie równej liczbie członków Bundestagu, na pięcioletnią kadencję. Jest możliwość jednokrotnego powtórzenia kadencji (system prezydencki jest więc bardzo podobny do tego obowiązującego w naszym kraju). Prezydent ma czysto reprezentacyjne znaczenie – jest symbolem państwa, nie ma prawa wetowania ustaw (może je jedynie odesłać do Trybunału), posiada prawo mianowania ambasadorów i konsulów oraz wysuwania kandydatury kanclerza. Władzą ustawodawczą jest Bundestag wraz z drugą izbą Radą Federalną Niemiec, określaną mianem Bundesrat. Skład Bundestagu wybierany jest co cztery lata w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich, tajnych i proporcjonalnych. Ustawowa liczba posłów w Bundestagu liczy 598, ale wskutek skomplikowanego systemu wyborczego ta liczba może zwiększać się o tzw. mandaty nadwyżkowe. Posłowie grupują się we frakcjach, do tworzenia których potrzebne jest 5% ogólnej liczby posłów. Aktualnie w Bundestagu funkcjonują frakcje SPD, CDU/CSU, Związek 90/Zieloni, FDP, Die Linkspartei.

Przedstawmy najważniejsze daty z historii Unii Europejskiej. 28 czerwca 1919 oficjalnie utworzono Ligę Narodów, 14 marca 1947 podpisanie Unię Celną krajów Beneluksu, rok później Pakt Brukselski. Miesiąc po jego podpisaniu odbył się słynny kongres haski, zaś 5 maja kolejnego roku narody Zachodniej Europy tworzą Radę Europy. Jest to bardzo ważna wydarzenie, albowiem jest to pierwszy krok w kierunku nawiązania współpracy, którą sześć krajów zamierza pogłębiać. 9 maja 1950 francuski minister spraw zagranicznych Robert Schuman przedstawia plan zacieśnienia współpracy. Od tego momentu 9 maja staje się oficjalnie Dniem Europy. Jeszcze w tym samym roku na Konferencji Paryskiej Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Holandia i Luksemburg akceptują plan Schumana, a w rok później Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Niemcy i Włochy podpisują traktat paryski, który na celu ma wprowadzenie wspólnego zarządu dla przemysłu ciężkiego – węgla i stali. Na początku czerwca 1955 roku odbywa się konferencja messyńska, podczas jej trwania zapada decyzja o powstaniu Euroatomu. Data 25 marca 1957 roku to kolejny ważny moment, wówczas to zostają zawarte tzw. „traktaty rzymskie”. 20 lipca 1963 r. EWG podpisuje pierwszą dużą umowę międzynarodową- Konwencja z Yaounde mającą pomóc 18 byłym koloniom w Afryce. Zaś 8 kwietnia 1965 r. miejsce ma podpisanie traktatu Fuzyjnego. Ma on na celu ustanowienie jednej Rady i jednej Komisji Wspólnot Europejskich. Ten sam traktat wchodzi w życie 1 lipca 1967 r. Dokładnie rok później sześć krajów znosi cła na importowane towary, umożliwiając po raz pierwszy swobodny handel. Wraz z początkiem roku 1973 nowe państwa członkowskie: Dania, Irlandia, Wielka Brytania wchodzi w skład wspólnoty. 10 grudnia 1975 r. powstaje Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego zaś cztery lata później odbywają się pierwsze wybory do parlamentu Europejskiego. W roku 1981 do wspólnoty przystępuje Grecja. 28 lutego 1984 r. powstaje program Esprit. Jest to jeden z pierwszych programów badawczo-rozwojowych Unii Europejskiej. W 1985 roku następuje bardzo ważne wydarzenie, podpisania układu z Schengen. Wraz z początkiem kolejnego roku (1986) do Wspólnoty przystępują nowe państwa członkowskie: Hiszpania i Portugalia. 1 lipca 1987 r. następuje wejście w życie Jednolitego Aktu Europejskiego. W roku 1990 zaś nastepuje zjednoczenie Niemiec – ziemie byłej NRD zostają włączone do RFN. 7 lutego 1992 podpisany zostaje traktat z Maastricht, zaś rok później następuje formalne powstanie Unii Europejskiej w oparciu o trzy filary.

Euro to europejska waluta wprowadzona w miejsce walut krajowych, prawny środek płatniczy w szesnastu państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej. Owa strefa obejmuje ponad 322,5 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze. Strefa euro, określana również mianem Euroland czy też Euroobszar jest tworzącą unię walutową wspólną przestrzenią unijnych państw, które wprowadziły euro jako swoją walutę. Pierwsze plany utworzenia Unii Walutowej pojawiły się już w latach 60. XX wieku, jednakże dopiero w latach 70. opracowano plan wprowadzenia wspólnej waluty. W roku 1979 zaś powstał Europejski System Walutowy, a 7 lat później ECU zostało trzecią walutą na świecie, w której emitowano obligacje międzynarodowe. Powodów powstania euro jako jednolitej waluty Unii Europejskiej należy szukać w historii Unii Europejskiej oraz w historii światowej gospodarki. Warto odnotować, iż w 1968 roku nastąpiła realna integracja gospodarcza w postaci unii celnej, z drugiej jednak strony upadek systemu kursu walutowego doprowadził do mocno zmieniających się kursów walut, który w opinii polityków osłabiał handel. W 1970 roku po raz pierwszy została sformułowana idea europejskiej unii walutowej. Pojawiła się ona w planie luksemburskiego premiera Pierre Wernera, który opracował go wraz z ekspertami Unii Gospodarczej i Walutowej. Idea ta dotyczyła jednolitej waluty. Projekt ten niestety zakończył się niepowodzeniem z powodu upadku systemu z Bretton Woods. Jednak to nie koniec. Ostateczna decyzja o utworzeniu wspólnej waluty Unii Europejskiej zapadła w ramach traktatu z Maastricht, który powoływał do życia Unię Gospodarczą oraz Walutową. Jednakże dopiero w grudniu roku 1995 w Madrycie wspólnej walucie nadano nazwę euro. W tamtym czasie ustanowiono też system TARGET. To system automatycznych przeliczeń walut narodowych na euro. Wraz z początkiem 1999 roku nastąpiła inauguracja euro w transakcjach bezgotówkowych w 11 krajach (wykluczając Grecję), a od roku 2002 wprowadzono tę walutę w formie gotówkowej w dwunastu państwach UE (ze swojej waluty nie zrezygnowała Wielka Brytania, Szwecja oraz Dania). 1 lipca 2002 ostatecznie wycofano z obiegu waluty narodowe dwunastu państw, które przystąpiły do strefy euro. Rozszerzenie tejże strefy nastąpiło dotychczas trzykrotnie: z początkiem roku 2007 przez euro został zastąpiony tolar słoweński, w 2008 roku funt cypryjski i lira maltańska, a 1 stycznia 2009 korona słowacka.

Belgia, określana także nazwami Królestwo Belgii, Belgique, België, Royaume de Belgique, Koninkrijk België. Kraj, który do Unii Europejskiej przystąpił w 25 marca 1957. Powiedzmy nieco o tym z kim Belgia graniczy: z Holandią, na wschodzie z Niemcami, na południowym-wschodzie z Luksemburgiem, na zachodzie z Francją. obszar na jakim znajduje się Belgia wynosi 30,5 tys. km2, natomiast liczba mieszkańców 10,36 mln. Średnia gęstość zaludnienia to 334 osób/km2. Stolicą i jednym z największych miast jest oczywiście Bruksela. Będąc tutaj warto także odwiedzić miasta takie jak Antwerpia, Gandawa, Charleroi, Ličge, Brugia, Namur. Językiem urzędowym jest francuski (dialekt waloński) i flamandzki (dialekt języka niderlandzkiego). Z kolei przyglądając się przekrojowi etnicznemu możemy wymienić Flamandów, zamieszkujących głównie północną część kraju (Antwerpię, Flandrię Zachodnią i Wschodnią, Limburgię i północą Brabancję), Walonów, Włochów, Marokańczyków, Francuzów, Holendrów, Niemców, czy też Turków. Głównymi religiami są katolicyzm, muzułmanizm, protestantyzm. Walutą kraju jest Euro. Powierzchnia tego kraju to przede wszystkim niziny, u wybrzeży liczne poldery miejscami położone p.p.m. (do 2 m). Północną części kraju zajmuje równinna, zabagniona Flandria (tzw. Belgia Niska), oddzielona od wybrzeża wydmami o wysokości do 20 m. Natomiast na wschodzie i południu tereny wyżynne, wysoczyzna Brabancji, do 100-200 m n.p.m. (Belgia Średnia), na zachodzie wzgórza Hainaut zbudowane z utworów gliniastych oraz na południowym-wschodzie górzyste Ardeny (Belgia Wysoka). Warto także zauważyć, iż na wschodzie, przy granicy z Niemcami leży masyw Hautes Fagnes z najwyższym szczytem kraju: Botrange 694 m n.p.m. W Ardenach rozwinięta rzeźba krasowa. Wybrzeże płaskie, wyrównane z szerokimi, piaszczystymi plażami. W kwestii klimatu tutaj panującego warto powiedzieć, iz jest on umiarkowanie ciepły, morski, z dużym zachmurzeniem i częstymi opadami oraz mgłami. Temperatury tu panujące to, w styczniu od 0° na północy do 3°C na południu oraz 16-19°C w lipcu. Średnie opady deszczu to od 700 do 1000 mm. Należy również powiedzieć krótko o największych rzekach tegoż państwa. Są nimi kalda, Moza, Sambra, Leie, Dender, Senne, Rupel, Ourthe, Ambléve. W kwestii flory i fauny warto powiedzieć, iż naturalną szatę roślinną kraju stanowią na pn. wrzosowiska (Kampen) i torfowiska (Flandria), miejscami, gł. w Ardenach i dolinach rzek, lasy dębowo-brzozowe, bukowe, wierzbowe, olchowe i grabowe stanowiące 21% powierzchni. W masywie Hautes Fagnes, na bagnach i torfowiskach żyją m.in.: dziki, jelenie, żbiki oraz dzięcioły i sowy.

Austria, określana także nazwami Österreich, Republika Austrii, Republik Österreich, państwo w Europie Środkowej, które do Unii Europejskiej przystąpiło 1 stycznia 1995 roku. Nie posiada ono dostępu do morza. Jeśli zaś chodzi o państwa graniczne: na północy graniczy z Niemcami oraz Czechami, na wschodzie zaś ze Słowacją oraz Węgrami, na południu ze Słowenią i Włochami, a na zachodzie ze Szwajcarią i Lichtenstainem. Powierzchnia tego kraju wynosi 83,9 tys. km2, a liczba mieszkańców 8,2 mln mieszkańców (wg szacunków z roku 2005). Średnia gęstość zaludnienia to 99 osób/km2, najwięcej spośród ludności zamieszkuje w stolicy kraju Wiedniu oraz Dolnej Austrii, najmniej zaś w Tyrolu. Największymi miastami tegoż kraju są Linz, Graz, Salzburg, Innsbruck, Klagenfurt. We wszystkich miastach mieszka 66% ludności, z czego około 21% w samej stolicy. Warto zwrócić uwagę na podział administracyjny: 9 krajów związkowych. Językiem urzędowym jest niemiecki, natomiast w niektórych regionach dodatkowo używa się słoweńskiego i chorwackiego. Skład etniczny stanowią Austriacy ale również Turcy, Chorwaci, Niemcy, Węgrzy, Słoweńcy oraz Czesi. Dominującym wyznaniem jest katolicyzm ale również luteranizm, muzułmanizm oraz judaizm. Jednostką monetarną jest oczywiście euro. Warto zauważyć bardzo wysoki poziom wykształcenia Austriaków. Średnia długość życia w tym kraju dla mężczyzn wynosi 76 lat a dla kobiet 82 lata. Jeśli zaś chodzi o warunki naturalne, 65% powierzchni kraju zajmują Alpy (ich wschodnia część), 10% Masyw Czeski z licznymi kotlinami śródgórskimi (największa Klagenfurcka). Najwyższy szczyt to Grossglockner 3797 m n.p.m. (Wysokie Taury).

Klimat tam panujący jest umiarkowany, silnie zróżnicowany ze względu na wysokość n.p.m. W górach występują liczne lodowce (największy Pasterze o długości 10,2 km), wysokie opady (do 2000 mm), częste burze i feny. Na nizinach natomiast suma roczna opadów wynosi 500-900 mm. Jeśli zaś chodzi o średnią temperaturę powietrza i średnią sumę opadów – w stolicy kraju wynoszą: w styczniu -2°C i 38 mm, w lipcu 20°C i 76 mm. Głównymi rzekami są Dunaj, Inn, Aniza, Drawa. Odnajdziemy tam także liczne jeziora: największe Bodeńskie (na granicy ze Szwajcarią i Niemcami), Nezyderskie (na granicy z Węgrami) czy też Atter. Wspomnijmy troszkę o roślinności: głównie występują lasy iglaste i bukowo-jodłowe pokrywające 40% powierzchni (jeden z najwyższych wskaźników w Europie). Na nizinach naturalna roślinność została zastąpiona przez różnorodne uprawy. Jeśli natomiast chodzi o występujące tam zwierzęta: w Alpach zamieszkują m.in.: kozice, orły, sokoły, sowy. A sama fauna i flora chroniona jest w licznych rezerwatach i parkach narodowych, największym z nich jest Karwendel (pow. 72 tys. ha).