Niemcy, państwo określane również mianem Republiki Federalnej Niemiec, RFN. To państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin, językiem oficjalnym jest język niemiecki. Jeśli chodzi o geografię, Niemcy leżą między Morzem Północnym i Morzem Bałtyckim na północy a Alpami na południu, rzeką Ren na zachodzie a Odrą (naturalna granica z Polską) na wschodzie. Państwo to graniczy na północy z Danią, na wschodzie z Polską, na południowym wschodzie z Czechami, na południu z Austrią i Szwajcarią, a na zachodzie z Francją, Luksemburgiem, Belgią i Holandią. Warto przyjrzeć się ustrojowi tegoż kraju, Niemcy albowiem są federacją złożoną z 16 krajów związkowych (które określa się mianem landów). Stolicą federalną jest Berlin. To tam znajduje się siedziba rządu federalnego, czyli Bundesregierung, jednak część ministerstw rezyduje w Bonn (dawnej stolicy Niemiec). Część centralnych urzędów mieści się w innych miastach, takich jak Karlsruhe i Norymberga. System polityczny Niemiec jest zorganizowany w oparciu o konstytucję, którą jest Ustawa Zasadnicza Niemiec (określana mianem Grundgesetz) według zasady podziału władz. Głową państwa jest prezydent federalny, wybierany przez Zgromadzenie Narodowe, złożonego z Bundestagu i przedstawicieli krajów związkowych, w liczbie równej liczbie członków Bundestagu, na pięcioletnią kadencję. Jest możliwość jednokrotnego powtórzenia kadencji (system prezydencki jest więc bardzo podobny do tego obowiązującego w naszym kraju). Prezydent ma czysto reprezentacyjne znaczenie – jest symbolem państwa, nie ma prawa wetowania ustaw (może je jedynie odesłać do Trybunału), posiada prawo mianowania ambasadorów i konsulów oraz wysuwania kandydatury kanclerza. Władzą ustawodawczą jest Bundestag wraz z drugą izbą Radą Federalną Niemiec, określaną mianem Bundesrat. Skład Bundestagu wybierany jest co cztery lata w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich, tajnych i proporcjonalnych. Ustawowa liczba posłów w Bundestagu liczy 598, ale wskutek skomplikowanego systemu wyborczego ta liczba może zwiększać się o tzw. mandaty nadwyżkowe. Posłowie grupują się we frakcjach, do tworzenia których potrzebne jest 5% ogólnej liczby posłów. Aktualnie w Bundestagu funkcjonują frakcje SPD, CDU/CSU, Związek 90/Zieloni, FDP, Die Linkspartei.
Niemcy
25 czerwca 2010 w Kraje członkowskie. Tagi: Berlin, Bonn, Bundestag, federacja, Konstytucja, kraj, Niemcy, państwo, polityka, RFN.
Polskie wybory do Europarlamentu
21 maja 2010 w Kraje członkowskie, Unia Europejska. Tagi: Europa, Konstytucja, mandat, ordynacja, Polska, poseł, RP, Unia, wybory.
Na pewno ciekawe jest jak odbywają się wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce. Bardzo wielu obywateli bierze w nich udział, ale czy zna ich zasady? Są one dosyć skomplikowane, reguluje je ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. Według ordynacji posłowie do Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami Narodów państw UE inie są związani żadnymi instrukcjami oraz nie mogą być odwołani. Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć z mandatem posła na Sejm, senatora, a także ze stanowiskami członka Rady Ministrów ani sekretarza stanu (w związku z tym polscy posłowie i politycy nierzadko muszą rezygnować z sejmowego lub senackiego mandatu). Ponadto mają tu zastosowanie zasady rozłączności stanowisk, które zawarte są w Konstytucji RP oraz w Ordynacji wyborczej do Sejmu RP i do Senatu RP. Ciekawostka jest, iż poseł do Parlamentu Europejskiego nie może na przykład ambasadorem). Możliwość kandydowania na posła do PE, czyli bierne prawo wyborcze przysługuje w Polsce po ukończeniu 21 roku życia osobom, które mają prawo do głosowania, nie zostały prawomocnie skazane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Dodatkowo obywatel ten musi na stale zamieszkiwać w Polsce lub innym państwie członkowskim UE od co najmniej 5 lat. Mogą więc w Polsce kandydować polscy obywatele, ale także obywatele Unii stale zamieszkali w Polsce i wpisani do rejestru wyborców. Polski obywatel może kandydować w innym państwie, o ile spełni warunki określone przez prawo w danym kraju. Prawo zgłaszania list kandydatów przysługuje partiom politycznym, koalicjom partii oraz wyborcom; stosuje się przy tym odpowiednio przepisy dotyczące wyborów do Sejmu RP. Wybory w Polsce przeprowadza się w 13 okręgach wyborczych (Gdańsk, Łódź, Poznań, Lublin, Katowice, Wrocław, Bydgoszcz, Olsztyn, Rzeszów, Kraków, Gorzów Wielkopolski, Warszawa, Warszawa II) odpowiadających obszarowi jednego lub dwóch województw (wyjątkiem jest województwo mazowieckie, które podzielono na dwa okręgi). Głosowanie jest bardzo podobne do wyborów do Sejmu, oddając głos na kandydata głosuje się jednocześnie na listę komitetu wyborczego. Przeliczanie głosów na mandaty dokonuje się specjalną metodą, jednak mandaty pomiędzy komitety wyborcze dzieli się na poziomie krajowym, dopiero później rozdziela się mandaty pomiędzy poszczególne listy okręgowe. Choć wydaje się to skomplikowane jest stosunkowo proste – na liczbę posłów wybranych w danym okręgu wpływ może mieć frekwencja. W podziale mandatów uczestniczą tylko te komitety, które zdobyły co najmniej 5% głosów w skali kraju.