Ojcami współczesnej Europy określa się ludzi, bez których Unia Europejska po prostu by nie istniała. Mieli oni bowiem największy wpływ na powstanie tej wspólnoty. Konrad Adenauer był pierwszym kanclerzem demokratycznych Niemiec, zwolennikiem zjednoczenia Europy opartego na tradycjach i wartościach chrześcijańskich. Doprowadził on do odbudowy gospodarczej Niemiec oraz ich integracji z Europą Zachodnią. Integracja ta zaczęła się od przyjęcia planu Marshalla oraz członkostwo w Pakcie Północno-Atlantyckim. Kolejnym ważnym dla Unii człowiekiem był brytyjski premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill (1874-1965). Znany mówca, strateg, polityk, pisarz i historyk oraz minister obrony, Przewodniczący Izby Gmin, a także (o czym nie jest wcale głośno) laureat literackiej Nagrody Nobla. Był on jednym z pierwszych polityków popierających ideę zjednoczenia Europy – pomysłodawca utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy oraz autor terminu żelazna kurtyna, określającego linię podziału Europy na blok wschodni i zachodni. Terminu tego użył raz pierwszy podczas przemówienia w Fulton 5 marca 1946 r. Alcide De Gasperi to kolejny ważny dla UE człowiek – włoski premier i polityk, współtwórca Rady Europy i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, propagujący ideę współpracy gospodarczej poprzez zacieśnianie współpracy obronnej. Z kolei niemiecki polityk Walter Hallstein, profesor prawa na uniwersytetach w Rostocku i Frankfurcie nad Menem Sekretarz Stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych był pierwszym przewodniczącym Komisji Europejskiej w latach 1958-1967. Stworzył doktrynę Hallsteina, zainicjował Wspólnotę Europejską i struktury unijne. Jeden z twórców wizerunku i głównych nurtów politycznych współczesnej Unii Europejskiej. Jean Monnet był francuskim politykiem, dyplomatą i ekonomistą, architektem wspólnot europejskich oraz współtwórcą Planu Schumana, a za swoje zasługi otrzymał tytuł Obywatela Europy. Robert Schuman – jedna z najważniejszych postaci współczesnej Europy – francuski premier i minister spraw zagranicznych, inicjator pojednania pomiędzy Francją a Niemcami poprzez połączenie obu państw silnymi więzami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi. W latach 1958-1960 był przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. To właśnie jego plan był pierwszym w pełni zrealizowanym projektem zjednoczenia Europy. Paul-Henri Spaak, belgijski premier i minister spraw zagranicznych, w latach 1952-1953 przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a także sekretarz generalny NATO. Z kolei Altiero Spinelli – włoski polityk, promotor federalizmu europejskiego, członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za politykę przemysłową, współzałożyciel Klubu Krokodyla.