Rada Europejska to instytucja, stworzona na mocy traktatu z Lizbony, Unii Europejskiej mająca za zadanie wyznaczanie ogólnych kierunków rozwoju Unii i jej priorytetów politycznych. Składa się ona z głów państw lub szefów rządów państw członkowskich oraz jej przewodniczącego. Jest on wybierany przez Radę Europejską na 2,5-letnią kadencję. Dodatkowo do składu Rady zaliczany jest przewodniczący Komisji Europejskiej. W jej pracach bierze też udział wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Jeśli wymaga tego porządek obrad, członkowie Rady Europejskiej mogą podjąć decyzję, by każdemu z nich towarzyszył minister, a w przypadku przewodniczącego Komisji – jeden z członków Komisji. Rada może zaprosić na swe posiedzenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Rada Europejska pełni przede wszystkim funkcję kreacyjną: wybiera przewodniczącego Rady Europejskiej, mianuje wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (czyni to za zgodą przewodniczącego Komisji), wskazuje, biorąc pod uwagę wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, kandydata na przewodniczącego Komisji Europejskiej, który wybierany jest przez Parlament Europejski. Dodatkowymi uprawnieniami Rady jest ustalenie, w porozumieniu z przewodniczącym Komisji, listy komisarzy, mianowanie zatwierdzonych przez Parlament Europejski składu Komisji oraz wybór prezesa, wiceprezesa i członków Zarządu Europejskiego Banku Centralnego. Rada Europejska określa również strategiczne cele w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz podejmuje w tym zakresie niezbędne decyzje. Rada Europejska może jednomyślnie podjąć decyzję o ustanowieniu wspólnej europejskiej obrony. Co więcej Rada posiada uprawnienia decyzyjne w niektórych kwestiach związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Państwo uznające, że projekt aktu prawnego Unii mógłby naruszyć podstawowe aspekty jego systemu zabezpieczenia społecznego lub wymiaru sprawiedliwości, może zażądać przedłożenia tej kwestii Radzie Europejskiej. Procedura prawodawcza ulega wówczas zawieszeniu. W momencie kiedy Rada Europejska nie znajdzie rozwiązania kompromisowego w tym zakresie, procedura prawodawcza ulega zakończeniu. Należy zauważyć, iż Rada Europejska nie pełni funkcji prawodawczych.

Ojcami współczesnej Europy określa się ludzi, bez których Unia Europejska po prostu by nie istniała. Mieli oni bowiem największy wpływ na powstanie tej wspólnoty. Konrad Adenauer był pierwszym kanclerzem demokratycznych Niemiec, zwolennikiem zjednoczenia Europy opartego na tradycjach i wartościach chrześcijańskich. Doprowadził on do odbudowy gospodarczej Niemiec oraz ich integracji z Europą Zachodnią. Integracja ta zaczęła się od przyjęcia planu Marshalla oraz członkostwo w Pakcie Północno-Atlantyckim. Kolejnym ważnym dla Unii człowiekiem był brytyjski premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill (1874-1965). Znany mówca, strateg, polityk, pisarz i historyk oraz minister obrony, Przewodniczący Izby Gmin, a także (o czym nie jest wcale głośno) laureat literackiej Nagrody Nobla. Był on jednym z pierwszych polityków popierających ideę zjednoczenia Europy – pomysłodawca utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy oraz autor terminu żelazna kurtyna, określającego linię podziału Europy na blok wschodni i zachodni. Terminu tego użył raz pierwszy podczas przemówienia w Fulton 5 marca 1946 r. Alcide De Gasperi to kolejny ważny dla UE człowiek – włoski premier i polityk, współtwórca Rady Europy i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, propagujący ideę współpracy gospodarczej poprzez zacieśnianie współpracy obronnej. Z kolei niemiecki polityk Walter Hallstein, profesor prawa na uniwersytetach w Rostocku i Frankfurcie nad Menem Sekretarz Stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych był pierwszym przewodniczącym Komisji Europejskiej w latach 1958-1967. Stworzył doktrynę Hallsteina, zainicjował Wspólnotę Europejską i struktury unijne. Jeden z twórców wizerunku i głównych nurtów politycznych współczesnej Unii Europejskiej. Jean Monnet był francuskim politykiem, dyplomatą i ekonomistą, architektem wspólnot europejskich oraz współtwórcą Planu Schumana, a za swoje zasługi otrzymał tytuł Obywatela Europy. Robert Schuman – jedna z najważniejszych postaci współczesnej Europy – francuski premier i minister spraw zagranicznych, inicjator pojednania pomiędzy Francją a Niemcami poprzez połączenie obu państw silnymi więzami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi. W latach 1958-1960 był przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. To właśnie jego plan był pierwszym w pełni zrealizowanym projektem zjednoczenia Europy. Paul-Henri Spaak, belgijski premier i minister spraw zagranicznych, w latach 1952-1953 przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a także sekretarz generalny NATO. Z kolei Altiero Spinelli – włoski polityk, promotor federalizmu europejskiego, członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za politykę przemysłową, współzałożyciel Klubu Krokodyla.

Bardzo często w mediach pojawia się określenie „Parlament Europejski”, niestety niewielu wie tak naprawdę czym on się zajmuje, a nawet czym jest. Warto to określenie opisać choć trochę, albowiem to jeden z najważniejszych organów całej Unii Europejskiej. Parlament Europejski to instytucja Unii Europejskiej, która jest odpowiednikiem jednoizbowego parlamentu reprezentująca obywateli państw należących do UE, której członkowie są wybierani na 5-letnią kadencję. Jego oficjalną siedzibą jest Strasburg, ale także Bruksela, w której odbywa się większość obrad oraz mieszczą się biura poselskie, komisje parlamentarne i władze klubów. Z kolei sekretariat, biblioteka i część zaplecza technicznego ma swoją siedzibę w Luksemburgu. Historia Parlamentu Europejskiego sięga roku 1952, kiedy to na mocy traktatu paryskiego powstało Wspólne Zgromadzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Z kolei traktaty rzymskie z 1957 przekształciły je w organ wszystkich trzech Wspólnot Europejskich. Po raz pierwszy określenie Parlament Europejski pojawiło się w 1962 roku. Z początku deputowani byli wybierani przez parlamenty krajów członkowskich, obecnie odbywa się to w wyborach powszechnych w danym kraju. W 1979 roku odbyły się pierwsze bezpośrednie wybory do Parlamentu Europejskiego i to właśnie od tego czasu deputowani do tego Parlamentu są wybierani w wyborach bezpośrednich przez obywateli państw członkowskich Wspólnot. Warto jednakże zauważyć, iż nie istnieje jedna ordynacja wyborcza do parlamentu, każdy kraj ma własne reguły liczenia głosów, ale przyjęło się, iż we wszystkich krajach członkowskich wybory odbywają się w tym samym terminie. Początkowo Parlament Europejski był organem konsultacyjnym nie posiadającym żadnej realnej władzy. Po wejściu w życie Jednolitego Aktu Europejskiego, traktatu z Maastricht i traktatu amsterdamskiego Parlament stopniowo powiększał zakres swoich zadań, także ustawodawczych (głównie kosztem Rady Europy). Aktualnie Parlament Europejski liczy 736 eurodeputowanych, sprawujących mandat wolny, wybieranych na pięcioletnią kadencję. W Polsce w stosunku do członków Parlamentu Europejskiego używa się potocznie określenia “europarlamentarzysta” czy “eurodeputowany” lub “europoseł”. Jednakże oficjalnym określeniem jest “poseł do Parlamentu Europejskiego”. W Wielkiej Brytanii stosuje się określenie “członek Parlamentu Europejskiego” zaś we Francji “deputowany” (un député européen). Zgodnie z traktatem o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej liczba posłów w Parlamencie Europejskim wynosi siedemset trzydzieści sześć.

Opłaca się uczyć w Unii Europejskiej, tak można powiedzieć po zapoznaniu się z możliwościami dopłat z unijnego budżetu dla polskich szkół i uczelni. Kto zatem może i ile dostać od Unii Europejskiej? Uczniowie szkół polskich mogą z Unii uzyskać pieniądze w ramach unijnych Programów Operacyjnych oraz Regionalnych Programów Operacyjnych. Przeważnie dopłaty obejmują różnego rodzaju prace renowacyjne, remontowe i restrukturyzacyjne placówek szkolnych (podstawówki, gimnazja, zawodówki, szkoły średnie). Z pieniędzy unijnych szkoły zakupują różnego rodzaju pomoce dydaktyczne, sprzęt szkolny, wyposażają sale gimnastyczne, ale nie tylko. Różne formy pomocy unijnej mogą też otrzymać bezpośrednio sami uczniowie. Szczególnie skorzystać mogą ci biedniejsi, którzy mogą wreszcie liczyć na naukę w ramach programów wyrównywania szans. Na pieniądze liczyć mogą także dzieci rolników i uczniowie, którzy mają szczególnie dobre wyniki w nauce (program Kapitał Ludzki). W cenie dzisiaj są zdolności matematyczne czy fizyczne, stypendia dostają uczniowie, którzy w ten sposób zostają zachęceni do przyszłej edukacji w kierunku nauk ścisłych. Oczywiście nie tylko matematyczne nauki są promowane przez Unię Europejską, choć można zauważyć, że właśnie uzdolnieni w naukach matematycznych mają dziś największe szanse na pozyskanie stypendium szkolnego. Kryteria otrzymywania takich stypendiów ustalane są na poziomach wojewódzkich władz oświatowych, nie ma jakiegoś jednego wspólnego kryterium, które ustalałoby dokładną wysokość stypendium naukowego, każde województwo, każde miasto polskie realizuje programy wsparcia w nieco inny sposób. Dlatego wiele zależy od lokalnych władz, samorządów, zarządów szkół, które przystępują na określonych warunkach do unijnych programów. Uczyć opłaca się także polskim studentom, dzisiaj wiele naszych uczelni poprzez stypendia na tzw. kierunkach zamawianych (czyli takich, które są w danym momencie najbardziej potrzebne z perspektywy strategii rozwoju danego regionu) przyciąga w swe progi świeżo upieczonych maturzystów. Ponadto studenci mogą przemieszczać się za unijne pieniądze między krajami członkowskimi, zdobywając w ten sposób nowe doświadczenia naukowe i zawodowe. Finansowane są nowe projekty, wyższe szkoły wyposażone zostają w specjalistyczny sprzęt dydaktyczny, otwierane są nowe kierunki, kadra zostaje przygotowywana w ramach różnych kursów, szkoleń na nowe naukowe wyzwania związane z rozwojem gospodarczym Europy. Pomysłowi studenci mogą starać się o finansowanie projektów przedsiębiorczych, uzdolnieni studenci mogą otrzymać stypendium za wyniki w nauce. Program Operacyjny Kapitał Ludzki to także szansa dla doktorantów, którzy ubiegać się mogą o unijne fundusze na rozwój naukowej kariery. W różnych polskich regionach kwoty dla doktorantów wynoszą od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych miesięcznie. Czasem przyznawane są przez uczelnie i Urzędy Pracy jednorazowe wypłaty dla doktorantów; w Szczecinie wyłonieni w drodze specjalnego konkursu doktoranci promowanych kierunków mogą dostać nawet do 100 tysięcy złotych.

Unia Europejska skupia od dwóch lat 27 krajów członkowskich. Eurosceptycy nie specjalnie do gospodarczo-politycznego związku państw europejskich się garnęli, jednakże głosy niektórych z nich przycichły w momencie pojawienia się perspektyw rozwoju ekonomicznego kraju. Przycichły także liczne jeszcze do niedawna niechętne Unii Europejskiej głosy polityków z prawicowych, konserwatywnych partii, ponieważ, jak się okazuje, w europarlamencie diety poselskie są całkiem pokaźne. Aż dziw bierze, z jaką chęcią polscy politycy zabierają się do pracy w europejskim parlamencie, wreszcie bowiem dostrzeżono, że Unia to nie tylko nakazy i zakazy, lecz także możliwość finansowego załatania prywatnego budżetu. Na szczęście nie tylko wysokie pensje poselskie oferuje nam dziś Unia Europejska. Unijne projekty zakładają różne dotacje dla mieszkańców krajów członkowskich, dostać dodatkowe pieniądze mogą firmy, rolnicy, studenci czy bezrobotni. Na założenie własnej działalności gospodarczej można pozyskać specjalne pieniądze unijne, jednakże nie zawsze początkujący przedsiębiorcy wiedzą, gdzie takich dotacji szukać. Nic dziwnego, że jak grzyby po deszczu wyrastają na rodzimym rynku kancelarie i biura doradzające, jak pieniądze z Unii pozyskać, jakie dokumenty i w jakich urzędach należy składać. Z grubsza rzecz ujmując można powiedzieć, że dotacje unijne dla firm zawierają nie podlegające zwrotowi, jednorazowo wypłacane pieniądze, które mogą być przeznaczone na zakup, budowę nieruchomości komercyjnych, na zakup pojazdów firmowych, na zakup gruntów pod zabudowę, na wyposażenie biur, hal, magazynów, na opłacenie wszelkich niezbędnych planów rozwojowych, analiz ekonomicznych, kosztorysów itd. Jeśli zaś chodzi o rolników to mają oni okazję, dzięki pozyskanym od europejskiego budżetu pieniądzom, swoje gospodarstwo dostosować do unijnych, najwyższych standardów. Może zatem rolnik otrzymać fundusze na zakup maszyn rolniczych, na zalesianie gruntów, na rozpoczęcie gospodarczej działalności, na różnego rodzaju szkolenia dla początkujących właścicieli pól uprawnych, rolnicy mogą też liczyć na dopłaty do strukturalnych rent. Na unijne pieniądze oczekują też studenci, którzy z tak pozyskanych funduszy mogą zainicjować działalność gospodarczą, mogą wyjeżdżać do innych krajów w ramach wymiany studenckiej. Pieniądze w postaci unijnych stypendiów mogą uzyskać studenci, którzy zdecydują się na wybrany, szczególnie ceniony w danym momencie i regionie kierunek (tzw. kierunki zamawiane, np. wydziały matematyczne, fizyczne). Uczniowie mogą załapać się na fundusze w ramach programu Kapitał Ludzki, z kolei program Innowacyjna Gospodarka pozwala rozwinąć naukowe skrzydła doktorantom różnych kierunków. Także bezrobotni dostają dziś, dzięki polityce unijnej, szansę rozwoju i wyjścia z finansowych kłopotów. Zarejestrowani w Urzędzie Pracy bezrobotni mogą ubiegać się o dotacje na własną firmę. Nie potrzebny jest do tego wkład własny, potrzebny jest natomiast dobry biznes plan, który zostanie przez komisję zatwierdzony. W ten sposób można uzyskać około 20 tysięcy złotych na działalność gospodarczą.