Rok 1995 to ważny rok dla całej Wspólnoty. Wówczas to przystępują do niej nowe państwa członkowskie: Austria, Finlandia i Szwecja. Ma wówczas miejsce również inne ważne wydarzenie – w Belgii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Luksemburgu, Niemczech i Portugalii wchodzi w życie Układ z Schengen. Dwa lata później podpisany zostaje traktat amsterdamski, w tym samym roku Włochy przystępuję do strefy Schengen (regulowanej przez układ z Schengen, 1 grudnia tego samego roku to samo czyni Austria. Ważna datą (zwłaszcza dla Polski) jest 13 grudnia 1997 r. kiedy to Unia rozpoczyna negocjacje z 10 państwami Europy Środkowo-Wschodniej. 1 czerwca 1998 powstaje Europejski Bank Centralny. Z początkiem roku 1999 waluta Euro staje się oficjalnie środkiem płatniczym dostępnym w transakcjach handlowych i finansowych. 1 lutego 2001 r. następuje podpisanie traktatu nicejskiego. W marcu 2001 roku Dania, Finlandia, Szwecja oraz kraje EFTA – Islandia i Norwegia przystępują do Układu z Schengen. 1 stycznia 2002 r. oficjalnie pojawiają się banknoty i monety euro w powszechnym obiegu krajów unii walutowej. Należy zauważyć, iż banknoty są jednakowe dla wszystkich krajów. Monety zaś mają wspólny awers, informujący o ich wartości, lecz różny narodowy rewers. 13 grudnia 2002 r. następuje finał negocjacji pomiędzy 10 państwami Europy Środkowej i Południowej a UE w Kopenhadze. Zaś w marcu 2003 r.,w ramach polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, Unia Europejska bierze czynny udział w operacjach utrzymywania pokoju na Bałkanach. Początkowo w byłej Jugosławii, a następnie w Bośni i Hercegowinie. W obu przypadkach siły pod wodzą UE zastępują jednostki NATO. 16 kwietnia 2003 r. przedstawiciele rządów 15 państw członkowskich i 10 kandydujących podpisali w Atenach traktat akcesyjny rozszerzający Unię, a 1 maja 2004 r. do Wspólnoty przystępują nowe państwa członkowskie: Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry. Wówczas Unia liczy już dwadzieścia pięć krajów. W październiku 2004 r. 25 krajów UE podpisuje Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy. 29 maja 2005 r. Francuzi, jako pierwszy kraj UE, wyraźną większością głosów odrzucają w referendum konstytucję Unii Europejskiej. Jest to pierwszy z poważnych „zgrzytów” we wnętrzu Wspólnoty. 1 stycznia 2007 r. następuje kolejne rozszerzenie Unii, dołączają do niej nowe państwa członkowskie: Bułgaria i Rumunia. W tym samym czasie Słowenia dołącza do strefy euro 21 – 23 czerwca 2007 r. odbywa się szczyt Unii Europejskiej w Brukseli dotyczący zmiany systemu głosowania w Radzie UE, zaś 1 września 2007 r. uchwalony zostaje obowiązek uruchomienia Eurotaryfy przez wszystkich operatorów komórkowych na terenie UE jeszcze pod koniec tego samego roku odbywa się szczyt UE w Lizbonie i następuje podpisanie traktatu lizbońskiego, który wchodzi w życie 1 grudnia 2009 roku.

Euro to europejska waluta wprowadzona w miejsce walut krajowych, prawny środek płatniczy w szesnastu państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej. Owa strefa obejmuje ponad 322,5 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze. Strefa euro, określana również mianem Euroland czy też Euroobszar jest tworzącą unię walutową wspólną przestrzenią unijnych państw, które wprowadziły euro jako swoją walutę. Pierwsze plany utworzenia Unii Walutowej pojawiły się już w latach 60. XX wieku, jednakże dopiero w latach 70. opracowano plan wprowadzenia wspólnej waluty. W roku 1979 zaś powstał Europejski System Walutowy, a 7 lat później ECU zostało trzecią walutą na świecie, w której emitowano obligacje międzynarodowe. Powodów powstania euro jako jednolitej waluty Unii Europejskiej należy szukać w historii Unii Europejskiej oraz w historii światowej gospodarki. Warto odnotować, iż w 1968 roku nastąpiła realna integracja gospodarcza w postaci unii celnej, z drugiej jednak strony upadek systemu kursu walutowego doprowadził do mocno zmieniających się kursów walut, który w opinii polityków osłabiał handel. W 1970 roku po raz pierwszy została sformułowana idea europejskiej unii walutowej. Pojawiła się ona w planie luksemburskiego premiera Pierre Wernera, który opracował go wraz z ekspertami Unii Gospodarczej i Walutowej. Idea ta dotyczyła jednolitej waluty. Projekt ten niestety zakończył się niepowodzeniem z powodu upadku systemu z Bretton Woods. Jednak to nie koniec. Ostateczna decyzja o utworzeniu wspólnej waluty Unii Europejskiej zapadła w ramach traktatu z Maastricht, który powoływał do życia Unię Gospodarczą oraz Walutową. Jednakże dopiero w grudniu roku 1995 w Madrycie wspólnej walucie nadano nazwę euro. W tamtym czasie ustanowiono też system TARGET. To system automatycznych przeliczeń walut narodowych na euro. Wraz z początkiem 1999 roku nastąpiła inauguracja euro w transakcjach bezgotówkowych w 11 krajach (wykluczając Grecję), a od roku 2002 wprowadzono tę walutę w formie gotówkowej w dwunastu państwach UE (ze swojej waluty nie zrezygnowała Wielka Brytania, Szwecja oraz Dania). 1 lipca 2002 ostatecznie wycofano z obiegu waluty narodowe dwunastu państw, które przystąpiły do strefy euro. Rozszerzenie tejże strefy nastąpiło dotychczas trzykrotnie: z początkiem roku 2007 przez euro został zastąpiony tolar słoweński, w 2008 roku funt cypryjski i lira maltańska, a 1 stycznia 2009 korona słowacka.

Jak wiadomo coraz większa liczba krajów członkowskich przyjmuje europejską walutę Euro. Coraz więcej także mówi się o tej walucie w naszym kraju. Czy i kiedy zostanie ona wprowadzona? Na pierwsze pytanie odpowiedź brzmi: tak. Albowiem w momencie kiedy zdecydowaliśmy się na przystąpienie do Wspólnoty zdecydowaliśmy się jednocześnie na przyjęcie europejskiej waluty. Pozostaje więc pytanie kiedy to nastąpi. Według pierwotnych planów Ministerstwa Finansów naszego kraju, Polska miała być gotowa do wejścia do strefy euro w 2009 roku. Jak jednak widać, nic z tego nie wyszło. W związku z tym owe wydarzenie przełożono do (co najmniej) 2014 roku. Dlaczego? Przyjmując za obowiązujący zaktualizowany program przyjęcia waluty Polska nie spełniła wyznaczonych kryteriów. Zgodnie z decyzją Eurostatu o klasyfikowaniu środków przekazywanych do OFE poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych deficyt w 2008 roku przekroczył 3%. By przyjąć euro musimy owy deficyt stanowczo obniżyć. Jednak warto zauważyć, iż na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 września 2007 roku w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych również w Polsce można używać euro do rozliczeń, w których jedną stroną jest konsument i odbiorca usług. Mówiąc prościej, w sklepie, czy u mechanika samochodowego śmiało możemy zapłacić euro. Po wygranych wyborach parlamentarnych w 2007, Platforma Obywatelska zapowiadała, że Polska będzie starać się jak najszybciej spełnić kryteria spójności, aby wejść do strefy euro już w roku 2012 lub 2013. Jednakże, w późniejszych wypowiedziach premier Donald Tusk zapowiedział, że Polska wejdzie do strefy euro już w 2011 roku. Czy tak się stanie, nie wiadomo. Znając naszych rządzących „coś” co utrudni przyjęcie euro może się wydarzyć niespodziewanie. Zanim padła oficjalna deklaracja premier zapowiedział, że nie odbędzie się referendum w sprawie wejścia Polski do strefy euro, gdyż jego rolę spełniło referendum przeprowadzone w sprawie wejścia Polski do UE. Co ciekawe Polska w trakcie procesu przygotowawczego do integracji określiła, iż termin przyjęcia wspólnej waluty nie został jeszcze skonkretyzowany. Teoretycznie więc Polska ma wolną rękę w tej sprawie, choć jak wiemy Wspólnota wywiera na nas presję. W lutym 2009 NBP opublikował raport, w którym zaproponował opóźnienie przyjęcia euro ze względu na wahania kursu złotego podczas trwającego „kryzysu finansowego”. Rząd jednak nie zmienił harmonogramu wstąpienia do strefy euro. Warto w tym momencie wspomnieć o opozycji, albowiem planom wprowadzenia euro bez zmiany Konstytucji sprzeciwia się Prawo i Sprawiedliwość.

Oficjalnie zatwierdzoną przez Unię Europejską walutą jest euro, pieniądz, który jest w powszechnym obiegu w szesnastu państwach członkowskich. Jednakże nie tylko członkowskie kraje posługują się tą walutą, euro bowiem obowiązuje w niektórych niezrzeszonych krajach jak Watykan, Monako czy Czarnogóra. Euro ma być walutą, która będzie w powszechnym obiegu we wszystkich należących do Unii krajach, docelowa polityka władz unijnych dąży do ujednolicenia, scalenia i uproszczenia systemu walutowego. Dużo się mówi o licznych komplikacjach związanych z wprowadzaniem nowego środka walutowego, dużo media mówią o cenach, które jakoby od razu mają pójść w górę po wprowadzeniu euro, mówi się, że Polska nie jest jeszcze przygotowana na unijną walutę. Niedawno do systemu euro przystąpili nasi południowi sąsiedzi. Słowacy, mimo iż są biedniejszym niż Czesi narodem, zdecydowali się wprowadzić euro w 2009 roku. Dziś wszystkie transakcje odbywają się tam za pomocą monet i banknotów euro. Początkowo obawiano się wprowadzenia nowej waluty na Słowacji, niektórzy byli przekonani, że ceny automatycznie pójdą w górę. Na początku mogliśmy obserwować nawet swoistą psychozę społeczną u naszych braci południowych, którzy masowo zaczęli przyjeżdżać do przygranicznych polskich sklepów, aby zrobić zakupy. Rząd Słowacki wprowadził w życie stosowne przepisy, które mają chronić konsumenta przed zbyt wywindowanymi cenami towarów. Na sklepy, które chciałyby się ewentualnie na przejściu walutowym dorobić nałożono odpowiednie kary za nieuczciwy handel. Dziś Słowacy kupują artykuły za nieco wyższe, niż wcześniej ceny, jednak na dłuższą metę, jak zapewniają politycy, waluta ma sprzyjać rozwojowi gospodarczemu. W Polsce na euro będziemy musieli jeszcze trochę poczekać, każdy kolejny rząd inaczej podchodzi do tematu unijnej waluty. Z pewnością co się odwlecze to nie uciecze, prędzej czy później w strefę euro Polska będzie musiała wkroczyć. Pytanie tylko, czy konsument polski będzie z takiego stanu rzeczy zadowolony? Bo przecież najprawdopodobniej zmianie ulegną ceny towarów pierwszej potrzeby, takich jak chleb, masło, mleko, ale i towarów innego typu. Dlaczego tak się stanie? Cóż, nie warto chyba rozwodzić się nad przyczynami tegoż zjawiska, ale należy zwrócić uwagę, iż miało ono miejsce w przypadku innych krajów europejskich, które przyjęły wspólną walutę Euro. Warto natomiast zastanowić się nad skutkami albowiem będzie najprawdopodobniej tak, iż nasze pensje nie wzrosną, a być może co nieco zmaleją. Dlatego też odczujemy te podwyżki dosyć boleśnie. Należy jednak zauważyć, iż niektóre towary powinny kosztować nas mniej, mowa tu przede wszystkim o tekstyliach i obuwiu. Pytanie tylko czy podwyżka tak ważnych artykułów codziennego użytku zredukowana zostanie (w oczach konsumentów) obniżką towarów „drugiej potrzeby”. Czas pokaże jak bardzo polski obywatel będzie tęsknił za złotym, ale tak jak wspomniałem, zmiana waluty jest nieunikniona i czeka w zasadzie każdego członka, obecnego czy też przyszłego, Unii Europejskiej.