Jak wiadomo coraz większa liczba krajów członkowskich przyjmuje europejską walutę Euro. Coraz więcej także mówi się o tej walucie w naszym kraju. Czy i kiedy zostanie ona wprowadzona? Na pierwsze pytanie odpowiedź brzmi: tak. Albowiem w momencie kiedy zdecydowaliśmy się na przystąpienie do Wspólnoty zdecydowaliśmy się jednocześnie na przyjęcie europejskiej waluty. Pozostaje więc pytanie kiedy to nastąpi. Według pierwotnych planów Ministerstwa Finansów naszego kraju, Polska miała być gotowa do wejścia do strefy euro w 2009 roku. Jak jednak widać, nic z tego nie wyszło. W związku z tym owe wydarzenie przełożono do (co najmniej) 2014 roku. Dlaczego? Przyjmując za obowiązujący zaktualizowany program przyjęcia waluty Polska nie spełniła wyznaczonych kryteriów. Zgodnie z decyzją Eurostatu o klasyfikowaniu środków przekazywanych do OFE poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych deficyt w 2008 roku przekroczył 3%. By przyjąć euro musimy owy deficyt stanowczo obniżyć. Jednak warto zauważyć, iż na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 września 2007 roku w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych również w Polsce można używać euro do rozliczeń, w których jedną stroną jest konsument i odbiorca usług. Mówiąc prościej, w sklepie, czy u mechanika samochodowego śmiało możemy zapłacić euro. Po wygranych wyborach parlamentarnych w 2007, Platforma Obywatelska zapowiadała, że Polska będzie starać się jak najszybciej spełnić kryteria spójności, aby wejść do strefy euro już w roku 2012 lub 2013. Jednakże, w późniejszych wypowiedziach premier Donald Tusk zapowiedział, że Polska wejdzie do strefy euro już w 2011 roku. Czy tak się stanie, nie wiadomo. Znając naszych rządzących „coś” co utrudni przyjęcie euro może się wydarzyć niespodziewanie. Zanim padła oficjalna deklaracja premier zapowiedział, że nie odbędzie się referendum w sprawie wejścia Polski do strefy euro, gdyż jego rolę spełniło referendum przeprowadzone w sprawie wejścia Polski do UE. Co ciekawe Polska w trakcie procesu przygotowawczego do integracji określiła, iż termin przyjęcia wspólnej waluty nie został jeszcze skonkretyzowany. Teoretycznie więc Polska ma wolną rękę w tej sprawie, choć jak wiemy Wspólnota wywiera na nas presję. W lutym 2009 NBP opublikował raport, w którym zaproponował opóźnienie przyjęcia euro ze względu na wahania kursu złotego podczas trwającego „kryzysu finansowego”. Rząd jednak nie zmienił harmonogramu wstąpienia do strefy euro. Warto w tym momencie wspomnieć o opozycji, albowiem planom wprowadzenia euro bez zmiany Konstytucji sprzeciwia się Prawo i Sprawiedliwość.

Bułgaria, znana również jako Republika Bułgarii, Byłgarija, Republika Byłgarija. Kraj, który do UE przystąpił w 1 stycznia 2007. Graniczy z: Rumunią, na zachodzie z Serbią i Czarnogórą i Macedonią, na południu z Grecją i Turcją. Z kolei powierzchnia zajmowana przez to państwo wynosi 110,9 tys. km2, a liczba mieszkańców 7 450 tys.. Średnia gęstość zaludnienia to 68 osób/km2. Stolicą i jednym z największych miast jest oczywiście Sofia. Będąc tutaj należy także odwiedzić miasta jakie jak Płowdiw, Warna, Burgas, Ruse. Językiem urzędowym jest bułgarski. Przyjrzyjmy się nieco składowi etnicznemu, spotkamy tu przede wszystkim Turków, Romów, Macedończyków, Ormian, Rosjan. Jeśli zaś chodzi o wyznawców religii, spotkamy zarówno wyznawców prawosławia, muzułmanów, protestantów oraz wyznawców największej religii na świcie katolików. Walutą kraju jest Lew. 60% powierzchni kraju stanowią góry i wyżyny: Bałkany, Sredna Gora, Riła, Pirin, Rodopy. Najwyższy szczyt kraju: Musała 2925 m n.p.m. w górach Riła. W centrum tektoniczne kotliny: Sofijska i Kazanłycka. Na północy lessowa Wyżyna Naddunajska przechodząca ku wschodowi w wyżynę Dobrudży. Warto także pamiętać, iż między Rodopami a Sredną Gorą rozciąga się Nizina Górnotracka, niezwykle malownicza kraina. Wybrzeże kraju głównie skaliste. Jeśli zamierzamy spędzić tutaj wakacje warto poznać tutejszy klimat, a jest on umiarkowanie ciepły, suchy, nad morzem podzwrotnikowy. Jakich temperatur możemy się tu spodziewać? W ciągu roku w styczniu od -6° w górach, -3° w centralne części kraju do 2°C na południu, w lipcu odpowiednio od 18°, 23° i 25°. Średnie opady deszczu to w styczniu -2°C i 42 mm, w lipcu 22°C i 60 mm. Warto także pokrótce omówić największe rzeki tegoż państwa. To jest unaj z dopływami Łom, Ogosta, Iskryj, Osym, Janta, Marica z Tundżą, Ardą, Kamczyją oraz Struma i Mesta .

Gospodarka Bułgarii oparta jest na przemyśle oraz rolnictwie. Przemysł elektromaszynowy (produkcja obrabiarek, maszyn górniczych, urządzeń nawadniających) jest tu bardzo rozwinięty, tak jak przemysł metalurgiczny (huty cynku i ołowiu oraz miedzi), elektroniczny, środków transportu (produkcja taboru kolejowego, statków, ciągników, tramwajów, wozów akumulatorowych), petrochemiczny (rafinerie ropy naftowej), chemiczny (produkcja nawozów i tworzyw sztucznych), farmaceutyczny, kosmetyczny, włókienniczy czy też przemysł spożywczy. Warto odnotować, iż Bułgaria zajmuje 1. miejsce na świecie w produkcji i eksporcie olejku różanego. Również gałąź rybołówstwa jest bardzo rozwinięta. Natomiast głównym bogactwem naturalnym jest węgiel kamienny i brunatny, rudy cynku, ołowiu, miedzi, soli kamiennej, rudy żelaza i ropa naftowa.

Chorwacja to nie tylko świetne miejsce na spędzenie wspaniałych wakacji, ale również państwo, które aspiruje do członkostwa w Unii Europejskiej. Warto przyjrzeć się korzyściom, które ten kraj może wnieść do Wspólnoty. Główną zaleta przystąpienia Chorwacji do Unii jest jej rozszerzenie na Zachodnie Bałkanów, co przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tegoż regionu. Innymi zaletami jej wstąpienia są podjęte tam reformy demokratyzacji, reformy gospodarcze, członkostwo w Organizacji Narodów Zjednoczonych, czy też Pakcie Północnoatlantyckim. Dodatkowymi atutami jest członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w CEFTA. Zwolennicy wstąpienia tego kraju do Unii wymieniają także argumenty takie jak: położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z szerokopojętą kulturą europejską, wspomniana wcześniej bardzo dobrze rozwinięta turystyka oraz stosunkowo dobra kondycja gospodarki. Kraj ten bowiem posiada lepsze wskaźniki statystyczne (gospodarcze) niż Bułgaria, która przystąpiła do UE już w roku 2007.

Są jednak tacy, którzy sprzeciwiają się przystąpieniu Chorwacji. Wymieniają oni następujące przeciwwskazania: duża mniejszość serbska, brak polityki tolerancji, pojednania i ochrony mniejszości etnicznych i narodowych. Wymienia się również silne nastroje nacjonalistyczne, duży opór przed wydaniem zbrodniarzy wojennych oraz przed wspólną polityką rybołówstwa na Adriatyku jak i spór graniczny ze Słowenią. Negocjacje ws przystąpienia Chorwacji do Wspólnoty miały się rozpocząć 17 marca 2005 roku, ale wówczas UE uznała, że Chorwacja ukrywa Ante Gotovinę i rozpoczęcie negocjacji zostało wstrzymane do 3 października tego samego roku. Należy również pamiętać, iż Chorwacja i Słowenia od momentu rozpadu Jugosławii w 1991 roku prowadzą spory graniczne. Pierwszy z nich dotyczy rozgraniczenia wód Zalewu Pirańskiego na północnym Adriatyku, drugi zaś dotyczy przynależność niewielkich obszarów przygranicznych w pobliżu rzeki Mura w północno-wschodniej Słowenii. W ubiegłym roku, premierzy obydwu krajów porozumieli się i doszli do wspólnego wniosku, iż sprawę sporu przekażą do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze. Niestety do tej pory ani razu nie zebrała się mieszana komisja słoweńsko-chorwacka, która miała sporządzić protokół rozbieżności. Owy protokół miał być następnie przekazany międzynarodowemu wymiarowi sprawiedliwości. Głównymi zwolennikami przystąpienia Chorwacji do Unii to Austria, Czechy, Słowacja jak również Polska.

Austria, określana także nazwami Österreich, Republika Austrii, Republik Österreich, państwo w Europie Środkowej, które do Unii Europejskiej przystąpiło 1 stycznia 1995 roku. Nie posiada ono dostępu do morza. Jeśli zaś chodzi o państwa graniczne: na północy graniczy z Niemcami oraz Czechami, na wschodzie zaś ze Słowacją oraz Węgrami, na południu ze Słowenią i Włochami, a na zachodzie ze Szwajcarią i Lichtenstainem. Powierzchnia tego kraju wynosi 83,9 tys. km2, a liczba mieszkańców 8,2 mln mieszkańców (wg szacunków z roku 2005). Średnia gęstość zaludnienia to 99 osób/km2, najwięcej spośród ludności zamieszkuje w stolicy kraju Wiedniu oraz Dolnej Austrii, najmniej zaś w Tyrolu. Największymi miastami tegoż kraju są Linz, Graz, Salzburg, Innsbruck, Klagenfurt. We wszystkich miastach mieszka 66% ludności, z czego około 21% w samej stolicy. Warto zwrócić uwagę na podział administracyjny: 9 krajów związkowych. Językiem urzędowym jest niemiecki, natomiast w niektórych regionach dodatkowo używa się słoweńskiego i chorwackiego. Skład etniczny stanowią Austriacy ale również Turcy, Chorwaci, Niemcy, Węgrzy, Słoweńcy oraz Czesi. Dominującym wyznaniem jest katolicyzm ale również luteranizm, muzułmanizm oraz judaizm. Jednostką monetarną jest oczywiście euro. Warto zauważyć bardzo wysoki poziom wykształcenia Austriaków. Średnia długość życia w tym kraju dla mężczyzn wynosi 76 lat a dla kobiet 82 lata. Jeśli zaś chodzi o warunki naturalne, 65% powierzchni kraju zajmują Alpy (ich wschodnia część), 10% Masyw Czeski z licznymi kotlinami śródgórskimi (największa Klagenfurcka). Najwyższy szczyt to Grossglockner 3797 m n.p.m. (Wysokie Taury).

Klimat tam panujący jest umiarkowany, silnie zróżnicowany ze względu na wysokość n.p.m. W górach występują liczne lodowce (największy Pasterze o długości 10,2 km), wysokie opady (do 2000 mm), częste burze i feny. Na nizinach natomiast suma roczna opadów wynosi 500-900 mm. Jeśli zaś chodzi o średnią temperaturę powietrza i średnią sumę opadów – w stolicy kraju wynoszą: w styczniu -2°C i 38 mm, w lipcu 20°C i 76 mm. Głównymi rzekami są Dunaj, Inn, Aniza, Drawa. Odnajdziemy tam także liczne jeziora: największe Bodeńskie (na granicy ze Szwajcarią i Niemcami), Nezyderskie (na granicy z Węgrami) czy też Atter. Wspomnijmy troszkę o roślinności: głównie występują lasy iglaste i bukowo-jodłowe pokrywające 40% powierzchni (jeden z najwyższych wskaźników w Europie). Na nizinach naturalna roślinność została zastąpiona przez różnorodne uprawy. Jeśli natomiast chodzi o występujące tam zwierzęta: w Alpach zamieszkują m.in.: kozice, orły, sokoły, sowy. A sama fauna i flora chroniona jest w licznych rezerwatach i parkach narodowych, największym z nich jest Karwendel (pow. 72 tys. ha).

Wielu ludzi zastanawiało się czy integracja, nasze wstąpienie do Unii przyniesie nam więcej wymiernych korzyści niżeli strat. Bano się, iż stracimy naszą narodową suwerenność. Jak wiadomo Polacy bardzo nie lubią być zależnym od kogoś, wynika to bezpośrednio z historii, zaborów, lat okupacji i obu wojen światowych. Cóż, być może mielibyśmy powody do obaw gdybyśmy byli krajem o wiele bardziej liczącym się na arenie międzynarodowej. Owszem, jesteśmy całkiem dużym państwem na mapie Europy, jednak nijak ma się to do naszego wpływu na losy kontynentu czy świata. Z czego to wynika? Po części z naszej historii, lat w których nic w naszym kraju się nie działo, a jeśli działo to źle. Później nastał czas komunizmu, czyli politycznego i gospodarczego marazmu, z którego dopiero teraz się budzimy. Niestety, jest już dosyć późno i pod względem chociażby rozwoju jesteśmy z dala od naszych sąsiadów. Wróćmy jednak do sedna sprawy – jakie korzyści wynikają z integracji europejskiej. Sprawa nie jest łatwa do omówienia, ale już wymieniliśmy pośrednio jeden z czynników i pozytywnych aspektów integracji. Chodzi tutaj o rozwój. Unia Europejska zrzesza naprawdę wiele krajów, które są od nas o wiele bardziej rozwinięte. Dzięki integracji możemy podpatrywać wiele rozwiązań, które w tych krajach już się sprawdziły. Jeśli chodzi o rozwój – warto także zauważyć aspekt finansowy integracji i bycia członkiem takiej organizacji jak Unia Europejska. Polska płaci za owe członkostwo, ale także ma szansę korzystania ze środków wspólnoty. Sprawia to, iż możemy inwestować pieniądze w infrastrukturę i rozwój naszego kraju. Ponadto sami obywatel, jak choćby rolnicy, mogą ubiegać się o dotacje z budżetu Unii. Sprawia to, iż pojedyncza jednostka może otrzymać szansę na rozkręcenie własnego biznesu, który oddziałuje na całą gospodarkę w skali makro. Inną zaletą integracji jest sam fakt otwarcia granic. Polacy jako członek wielkiej wspólnoty może swobodnie przekraczać granice innych krajów członkowskich. Wystarczy jedynie dowód osobisty. Jakie korzyści owe przekraczanie granic przynosi? Przede wszystkim możliwość zatrudnienia się na stałe na obczyźnie. Poszukiwanie tam pracy, życie – teraz nie jest już problemem przeprowadzanie się całych rodzin do innego kraju (oczywiście w obrębie wspólnoty). Innym pozytywnym aspektem integracji europejskiej jest wspólna waluta – Euro. Dzięki niej w prosty sposób możemy płacić za usługi i produkty w kraju należącym do Unii Europejskiej. Jak więc widać zalet integracji jest całkiem sporo, w związku z tym może dziwić dlaczego tak wiele osób w Polsce było jej przeciwnym. Aczkolwiek należy wyraźnie zaznaczyć, iż istnieje również szereg wad, ale to raczej materiał na kolejny artykuł i rozważania. Choć chciałbym wspomnieć, iż bilansowanie zysków i strat nie zawsze jest dobrym wyjściem, choć przez wielu stosowanym. Czasem warto spojrzeć na całość z dystansem i dopiero wtedy określać czy coś jest dla nas korzystne czy też nie. Choć w przypadku integracji europejskiej nie mieliśmy większego wyboru (mimo przeprowadzonego referendum).