Belgia, określana również mianem Królestwa Belgii to państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem takich organizacji jak Unia Europejska, Unia Zachodnioeuropejska, ONZ oraz NATO. Państwo to graniczy od zachodu z Francją, od południa z Luksemburgiem , od wschodu z Niemcami i od północy z Holandią. Łączna długość granic lądowych wynosi 1 385 km. Co ciekawe Belgia podzielona jest na trzy strefy językowe: francuską, niderlandzką i niemiecką. Jej stolicą jest Bruksela, która jest jednocześnie “stolicą” Unii Europejskiej. Poznajmy co nieco historię tegoż kraju. Pierwotnie obszar dzisiejszej Belgii zamieszkany był przez Celtów oraz celtycko-germański lud Belgów. Od pierwszego wieku p.n.e. przez kolejne wieki tereny te znajdowały się we władaniu Rzymu. Z kolei od III wieku na tych terenach postępuje chrystianizacja. Od roku 486 obszar znanej nam dzisiaj Belgii stał się częścią państwa Franków. Po traktacie w Verdun w roku 843 Belgia została podzielona pomiędzy Francję i Niemcy. W latach 1556-1714 Belgia należała do Hiszpanii, a następnie znowu do Austrii, Francji, a w okresie 1814-1830 była połączona z Holandią i tworzyła znane wielu osobom Królestwo Niderlandów. Podczas panowania Habsburgów w Niderlandach Południowych zaczęła kształtować się belgijska świadomość narodowa, której pierwszym wyraźnym przejawem był Przewrót Brabancki z roku 1789. Jednakże dopiero w roku 1830 Belgia stała się niezależnym państwem, a niepodległość zdobyła w wyniku powstania przeciwko dominacji holenderskiej, tzw. rewolucji belgijskiej. W czasie I wojny światowej Niemcy zaatakowały neutralną Belgię zaś na mocy traktatu wersalskiego do Belgii przyłączono niemieckie okręgi Eupen i Malmedy. W 1940 roku poraz drugi neutralna Belgia została zaatakowana przez hitlerowskie Niemcy., zaś po zakończeniu wojny kraj ten porzucił neutralność i stał się członkiem NATO, a także został jednym z członków-założycieli Wspólnoty Europejskiej. Ciekawostką jest, iż wraz z Holandią i Luksemburgiem Belgia stworzyła w roku 1948 unię celną, a w 1960 unię gospodarczą. W ten sposób powstał Benelux. W dwudziestym wieku dochodziło do stopniowego podziału na dwie strefy językowe, położoną na północy Flandrię, w której posługuje się językiem niderlandzkim i na południu Walonię, gdzie królował język francuski. Spowodowało to w 1963 roku formalny podział Belgii na 3 regiony: Flandrię, Walonię i region Stołeczny Brukseli, jednak dopiero w roku 1993 doszło do przekształcenia Belgii w państwo federalne z 3 regionami o szerokiej autonomii.

Rada Europejska to instytucja, stworzona na mocy traktatu z Lizbony, Unii Europejskiej mająca za zadanie wyznaczanie ogólnych kierunków rozwoju Unii i jej priorytetów politycznych. Składa się ona z głów państw lub szefów rządów państw członkowskich oraz jej przewodniczącego. Jest on wybierany przez Radę Europejską na 2,5-letnią kadencję. Dodatkowo do składu Rady zaliczany jest przewodniczący Komisji Europejskiej. W jej pracach bierze też udział wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Jeśli wymaga tego porządek obrad, członkowie Rady Europejskiej mogą podjąć decyzję, by każdemu z nich towarzyszył minister, a w przypadku przewodniczącego Komisji – jeden z członków Komisji. Rada może zaprosić na swe posiedzenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Rada Europejska pełni przede wszystkim funkcję kreacyjną: wybiera przewodniczącego Rady Europejskiej, mianuje wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (czyni to za zgodą przewodniczącego Komisji), wskazuje, biorąc pod uwagę wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, kandydata na przewodniczącego Komisji Europejskiej, który wybierany jest przez Parlament Europejski. Dodatkowymi uprawnieniami Rady jest ustalenie, w porozumieniu z przewodniczącym Komisji, listy komisarzy, mianowanie zatwierdzonych przez Parlament Europejski składu Komisji oraz wybór prezesa, wiceprezesa i członków Zarządu Europejskiego Banku Centralnego. Rada Europejska określa również strategiczne cele w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz podejmuje w tym zakresie niezbędne decyzje. Rada Europejska może jednomyślnie podjąć decyzję o ustanowieniu wspólnej europejskiej obrony. Co więcej Rada posiada uprawnienia decyzyjne w niektórych kwestiach związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Państwo uznające, że projekt aktu prawnego Unii mógłby naruszyć podstawowe aspekty jego systemu zabezpieczenia społecznego lub wymiaru sprawiedliwości, może zażądać przedłożenia tej kwestii Radzie Europejskiej. Procedura prawodawcza ulega wówczas zawieszeniu. W momencie kiedy Rada Europejska nie znajdzie rozwiązania kompromisowego w tym zakresie, procedura prawodawcza ulega zakończeniu. Należy zauważyć, iż Rada Europejska nie pełni funkcji prawodawczych.