Również wielcy władcy tego świata marzyli o tym by stworzyć wielka polityczną i nie tylko unię, która zjednoczyłaby kraje Europu. Otton III marzył o odrodzeniu Cesarstwa Rzymskiego, w którym cesarzowi podlegałyby równe sobie królestwa. Jak ciekawostkę, warto wspomnieć, o miniaturze przedstawiającej cztery postacie w koronach, składające Ottonowi III dary. Została ona stworzona właśnie w czasach jego panowania. Owe postacie to personifikacje królestw: Rzymu, Galii, Germanii i Sklawinii. Mamy tutaj również akcent polski, albowiem Bolesław Chrobry miał zapewne, wg Ottona III, być królem tej ostatniej. Niestety plany te pozostały jedynie w fazie marzeń tego wielkiego władcy. Szkoda, bo nie wiadomo jak wówczas potoczyłyby się losy europejskich narodów. W 1728 opat Charles de Saint-Pierre zaproponował utworzenie europejskiej ligi osiemnastu suwerennych państw, ze wspólnym skarbem, nie mających granic i z unią gospodarczą. Tuż po rewolucji amerykańskiej z roku 1776 i ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości wizja Stanów Zjednoczonych Europy podobnej do Stanów Zjednoczonych Ameryki była podzielana przez kilku wybitnych Europejczyków takich jak choćby La Fayette’a czy nasz słynny rodak Tadeusz Kościuszko. W roku 1795 propozycję kongresu dla wiecznego pokoju wniósł Immanuel Kant, niestety również te plany pozostały w fazie marzeń i jedynie teorii. Kontynentalny system Napoleona, ogłoszony w listopadzie 1806 w postaci embarga dla brytyjskich towarów interesie francuskiej hegemonii, wykazał skuteczność, niestety również wady ponadnarodowego systemu ekonomicznego dla Europy. Zaś po upadku tego wielkiego i słynnego przywódcy w 1815 r. na kongresie wiedeńskim powstał Związek Niemiecki, jako luźne stowarzyszenie trzydziestu ośmiu niemieckich krajów. Wieku XIX obfitował zresztą w różnego rodzaju plany związane z unią narodów europejskich. W 1834 r. powstała niemiecka unia celna (Zollverein), która miała ułatwić handel i zmniejszyć wewnętrzną konkurencję między państwami. W 1843 r. włoski pisarz i polityk Giuseppe Mazzini zaproponował utworzenie federacji republik europejskich, a w roku 1847 pojawiła się najbardziej znana wczesna propozycja pokojowego zjednoczenia wysunięta przez samego Wiktora Hugo. Choć z początku była traktowana „po macoszemu” w roku 1851 powróciła i została potraktowana z należytą powagą.